چسب های اپوکسی

چسب های اپوكسی بخش عمده ای ازدسته ای از چسب ها بنام چسب های ساختمانی یا مهندسی هستند ( كه شامل پلی اورتان ،آكریلیك ،سیانوآكریلات ودیگر مواد شیمیایی هستند). این چسب های كار آمد در ساخت هواپیما ،اتومبیل ها ،دوچرخه ها ، قایق ها ،چوگان گلف بازی ،اسكی ها ، تخته های برف بازی ودیگر كاربردهای آن در جاهاییكه پیوندهای قوی ومحكم لازم است می باشد. چسب های اپوكسی می توانند تقریبا برای انواع كاربردها گسترش داده شوند. آنها می توانند به عنوان چسب چوب، فلز ،شیشه،سنگ وبعضی پلاستیك ها مورد استفاده قرار گیرند.انها می توانند بصورت نرم یا سفت ،شفاف یا مات/رنگی ،انجماد سریع یا انجماد كند ساخته شوند. چسب های اپوكسی نسبت به چسب های معمولی دیگر پایداری گرمایی وشیمیایی بهتری دارند. بطور كلی چسب های اپوكسی پخته شده با گرما نسبت به چسب هایی كه در دمای اتاق پخته شده اند پایداری حرارتی وشیمیایی بیشتری دارند. استحكام چسب های اپوكسی در دماهای بالای 350 درجه فارنهایت (177 درجه سانتی گراد) كاهش می یابد.برخی اپوكسی ها در معرض نور فرابنفش پخته می شوند .چنین اپوكسی هایی بطور معمول در نورشناسی،نورشناسی الیاف واپتوالكترونیك ها استفاده می شوند.تینر
(تصویر:چسب ها)
سیستم های الكتریكی والكترونیكی
فرمول بندی رزین اپوكسی درصنعت الكترونیك حائزاهمیت است ودرموتورها،ژنراتورها،مبدل ها، جعبه دنده ،غلاف ها وعایق ها بكاربرده می شوند. رزین های اپوكسی عایق های الكتریكی عالی هستند واجزای الكتریكی را از جریان كوتاه ، گرد وغبار ورطوبت محافظت می كنند. در صنعت الكترونیك ،رزین های اپوكسی به عنوان رزین اصلی مورداستفاده در قالبگیری مدارهای یكپارچه، ترانزیستورها ،ومدارهای تركیبی وساخت تخته های مدارچاپی هستند.بزرگترین نوع جلد تخته مدار _یك تخته FR-4_ لایه های فشرده ای از پوشش های شیشه ای متصل به یك كامپوزیت بوسیله ی به وسیله ی یك رزین اپوكسی است. رزین های اپوكسی نرم وقابل انعطاف در مبدل ها والقاگرها استفاده می شوند.با استفاده از خلا اشباع بر روی اپوكسی خام ، خلاهای سیم پیچ به سیم پیچ ، سیم پیچ به هسته ،وسیم پیچ به حفره های عایق هوا حذف خواهد شد.اپوكسی پخته شده یك عایق الكتریكی و یك هادی گرمای بسیار بهتر از هوا می باشد. مواضع داغ ترانسفورماتور و القلاگر تاحد زیادی كاهش می یابد وبه اجزا یك حیات پایدار وطولانی تر از محصولات دیگر می دهد. رزین های اپوكسی با استفاده از تكنولوژی توزیع رزین بكاربرده می شوند.
(تصویر: سیستم های الكتریكی والكترونیكی)

مصرف كننده و كاربردهای دریایی:

اپوكسی ها در فروشگاه های سخت افزاری به فروش می رسند به طورمعمول بصورت یك بسته شامل رزین وسفت كننده مجزا كه باید بلافاصله قبل از استفاده مخلوط شوند وجود دارند. آنها در مغازه های قایق فروشی نیز بعنوان رزین های تعمیر برای كاربردهای دریایی فروخته می شوند. اپوكسی ها معمولا در لایه خارجی یك قایق استفاده نمی شوند. زیرا آنها در معرض نور UV خراب می شوند.
آنها اغلب در تعمیر ومونتاژ قایق بكار می روند وسپس با روكش معمولی یا رنگهای پلی اورتان دوبخشی یا جلاسنج دریایی پوشش داده می شوند كه در برابر UV آن را محافظت می كند.دوحوزه اصلی در كاربرد دریایی وجود دارد.باتوجه به خواص مكانیكی بهتر نسبت به رزین های پلی استر رایج تر ، اپوكسی ها یرای تولید بازرگانی قطعاتی كه نسبت استحكام /وزن بالایی مورد نیاز است استفاده می شوند .در حوزه دوم استحكام آنها ، ویژگی های شكاف پر و چسبدگی عالی به بسیاری از مواد از جمله چوب رونقی در پروژه های ساختاری آماتور شامل هواپیما و كشتی ها ایجاد خواهد كرد پوشش ژله ای معمولی فرمول بندی شده برای استفاده رزین های پلی استر و وینیل استر به سطح اپوكسی نمی چسبد و لی اپوكسی اگر برای سطوح رزین پلی استر بكار رود چسبندگی بسیار خوبی خواهد داشت Flocoat كه معمولا برا ی پوشش داخلی قایق های تفریحی پلی استری استفاده می شود نیز با اپوكسی ها مقایسه می شوند . مواد اپوكسی بصورت تدریجی تمایل به سفت شدن دارند در حالی كه مواد پلی استری تمایل به سفت شدن به سرعت دارند بویژه اگر تعداد زیادی كاتالیزور استفاده شود .
واكنش های شیمیایی در هر دو مورد گرما زا هستند مقدار زیادی از مخلوط گرمای مورد نیاز و سرعت بسیار بالای واكنش را تولید خواهد كرد بنابراین معمولا مقادیر كم كه می توانند به سرعت استفاده شوند مخلوط می شوند در حالی مه معمولا رزین های پلی استری و دزین های اپوكسی با هم پیوند برقرار می كنند ویژگی های آنها به اندازه كافی متفاوت است بطوریكه بعنوان مواد مجزا تلقی می شوند رزین های پلی استر معمولا استحكام كمی دارند مگر اینكه با یك تقویت كننده مانند پشم شیشه استفاده شوند ، نسبتا بی دوام هستند بجز تقویت كننده ها و چسبندگی كمی دارند . در مقابل اپوكسی ها ذاتا قوی هستند تا حدی انعطاف پذیر هستند و چسبندگی عالی دارند با این حال رزین های پلی استری بسیار ارزان تر هستند . رزین های اپوكسی معمولا به مخلوط معینی از دو جز كه ماده شیمیایی سومی را تشكیل می دهند نیاز دارند بسته به ویژگی های مورد نیاز ، نسبت ممكن است 1:1 یا بالای 10:1 باشد اما در تمام موارد آنها باید كاملا مخلوط شوند محصول نهایی پلاستیكی است كه قابلیت سفت شدن در برابر حرارت را دارد . تا زمانی كه آنها مخلوط می شوند دو عنصر نسبتا ساكن هستند اگر چه سفت كننده ها تمایل به فعالیت شیمیایی بالا دارند باید در مقابل جو و رطوبت محافظت شوند سرعت واكنش می تواند با استفاده از سفت كننده های مختلف یا با كنترل دما تغییر كند كه ممكن است ماهیت محصول نهایی را تغییر دهند در مقایسه رزین های پلی استری معمولا به شكل گسترده در دسترس هستند چنانكه پیشرفت رزین های مخلوط شده قبلی از مایع به جامد در حال حاضر در جریان است ولو بسیار آرام .
تنها متغییر موجود برای كاربر تغییر سرعت این فرایند با استفاده از یك كاتالیزور كه اغلب متیل اتیل ، كتون پروكساید كه بسیار سمی است می باشد . وجود كاتالیزور در محصول نهایی از ویژگی های مطلوب می كاهد بنابراین مقادیر كمی كاتالیزور ترجیح داده می شود تا زمانی كه جریان سفت شدن در یك سرعت قابل قبول انجام شود . سرعت پختن پلی استر ها می تواند توسط مقدار و نوع كاتالیزور و همچنین با درجه حرارت كنترل شود.
بعنوان چسب اپوكسی ها با سه روش پیوند برقرار می كنند
الف ) مكانیكی : زیرا سطوح اتصال زبر هستند
ب) با مجاورت : زیرا رزین های پخته شده بطور فیزیكی بسیار به سطح اتصال نزدیك هستند كه جدا كردن آنها را مشكل می سازد
ج ) بصورت یونی : زیرا رزین های اپوكسی در یك سطح اتمی با سطح پیوند ، تشكیل پیوند یونی می دهند .
مورد آخری ذاتا قویتر از بقیه است. در مقابل، رزین های پلی استر تنها می توانند با استفاده از دو مورد اول از این موارد پیوند برقرار كنندكه تا حد زیادی فایده آنها را بعنوان چسب ودر تعمیر دریایی كاهش می دهند.
(تصویر: مصرف كننده وكاربردهای دریایی)

دیدگاه ها بسته شده است